يكي بود يكي نبود زير گنبد كبود يك كشوري بود به نام ايران مردمانش همه خوب و مهربون در كنار هم زندگي مي كردند ولي اين كشور يه حاكم ستمگري داشت كه تازه خود اون ظالم از جنايتكار هاي بزرگتري حساب مي برد.اون حاكم زورگو تمامي ثروت ملت را چپاول مي كرد و بيشترش رو هم به همون كساني كه ازشون مي ترسيد باج مي داد و به هيچ كس اجازه اعتراض نمي داد همه ناراضي بودند ولي تك و توك پيدا مي شد كسي كه بتونه جلوي خائن قصه ي ما مقاومت كنه... تا اين كه يك حاج آقا روح الله اي پيدا شد و بدون ترس و با پشتيباني خدا و بندگان خدا شاه منفور رو سرنگون كرد و با راي خود مردم بعد از هزار و خورده اي سال دوباره يه حكومت اسلامي واقعي رو پايه گذاري كرد. خلاصه مردم خوشحال بودند و همه ي شهر ها پر از جشن وسرور بود حالا نوبت جَوون ها بود تا سرنوشت خودشون رو رقم بزنند بايد صدا سيما،ارتش،شهرباني،نيروي امنيتي و ساير ارگان هاي انقلابي شكل مي گرفت تا انقلاب اسلامي استوار بشه.جوون ها جمع شدند و با پيروي از امامشون كار ها را به دست گرفتند ولي بعضي از نامرد ها هنوز هم در داخل توطئه مي كردند و فكر مي كردند مي تونند انقلاب را از داخل شكست بدهند.مردم در جشن و شادي غرق بودند كه سر و كله ي يك ديوانه تا دندون مسلح پيدا شد. همون هايي كه ديگه نمي تونستند از امام امت باج بگيرند ديوانه را تجهيز كرده بودند.جوون هاي انقلابي كه هنوز صحنه ي كشته شدن رفيقاشون تو انقلاب توسط شاه رو فراموش نكرده بودنند راهي مرز ها شدند.ديوونه ي قصه ما گفت تا يك هفته ديگه ايران و شكست ميدم ولي كور خونده بود. همون جوون ها ي با ايمان كه اسم خودشون را پاسدار انقلاب اسلامي گذاشته بودند با الگو گرفتن از الگوي خودشون امام حسين عليه السلام ، دست به دست هم دادند و قول دادند نگذارن حرف امامشون رو زمين بمونه. غيرتمندانه با اين كه هر لحظه جلوي هم پرَ پَر ميزدند بعد از 8 سال ديوونه را سر عقل آوردند.دوباره آرامش برگشت ولي تا به خودشون آمدند ديدن كه امامشون هم پيش رفيقاي شهيدشون پر كشيده.

حالا نوبت امتحان بود،يكي از جووناي پير دل پرچم ولايت رو به دوش گرفته بود و بقيه بايد از دستوراتش اطاعت مي كردند.اوضاع چند سالي خوب مي گذشت.ولي....

دشمنان جمع شده بودند داشتند نقشه مي كشيدند و راه كارهاشون رو بررسي مي كردند.

يكي مي گفت:پس چرا اينجوري شد؟آخه اين ها كه نه تجربه جنگ داشتند نه تجهيزات آخه....

يكهو يكي ديگه گفت:رهبر كه داشتند.امام حسين كه داشتند.منتظر يك منجي هم كه هستند ديگه چي مي خواستند؟بايد اين ها را ازشون بگيريم.فهميدم!بياييد تا بهتون بگم....

حالا امام جديد امت مدام مي گفت مواظب باشيد تهديد فرهنگي،ناتوي فرهنگي..........................             دوباره نوبت جوون ها بود.ولي اين بار جوون ها 2 دسته شدند.                                                         
دسته ي اول مثل جوون هاي قبلي رفتند تا يك درس ديگه به دشمن بدهند                                             دسته ي دوم انگار نه انگار حرف گوش نداند

يكهو دوباره تهديد به جنگ تبديل شد و مردم هاج و واج به هم نگاه ميكردند.فتنه بالا گرفت.جوون هاي انقلابي حرص مي خوردند ولي اثر نداشت تا اينكه عـــاشــــــــوراي 88 شـــــد. دشمن تير خلاص را به خود زد و شد آن چه نبايد ميشد.خون مردم به جوش آمد و بساط فتنه در 8 ماه جنگ نرم جمع شد.

از اون موقع تا حالا جوون ها توي سنگر اينترنت و رسانه و ... آماده باش هستند.اگه دوست داري به سرنوشت دسته ي دوم جوون هاي بعد از جنگ تبديل نشي و تو فتنه تا دقيقه ي آخر و حساسِ عاشورا خواب نباشي بسم الله ما در خدمتتيم.بيا تا اسممون تو ليست جوون هايي كه تو انقلاب اسلامي جهاني حضرت مهدي نقش داشتند وارد بشه.

عشقت كشيد جهت تعجيل در فرج امام زمان و سلامتي نائب بر حقش و شادي ارواح طيبه ي شهدا و امام شهدا صلوات بفرست.